Ik ben geboren als 2e kind in het gezin. Ik heb een oudere broer en ben dus de oudste dochter in het gezin.
Als kind was ik gevoelig. Ik kon intens blij zijn, maar ook ineens heel verdrietig. Mijn emoties konden elkaar snel afwisselen. 
Mijn lijf liet regelmatig van zich horen. Als jong kind liep ik veel te hoesten, toen ik wat ouder werd kreeg ik snel pijn in mijn rug, had ik regelmatig last van mijn knie, snel keelklachten/geen stem. Wat deed ik? Ik slikte een pijnstiller en ging door. Want zo deed je dat toch? Gewoon doorgaan, niet zeuren.
En dat lukte me ook. Ik had m’n leven op orde, vond ik zelf. Ik werkte fulltime, deed vrijwilligerswerk en stond altijd klaar voor anderen. Tot 2020.

In oktober 2020 kreeg ik corona: moe, keelpijn, reen reuksmaak, maar vooral intense hoofdpijn. Na een week knapte ik fysiek wat op, maar de hoofdpijn en bleef. En dat niet alleen, mijn ogen deden pijn, ik sliep slecht, was moe, vergat dingen en kon me nauwelijks concentreren.

Toch bleef ik functioneren. Want dat is wat ik gewend was. Maar eerlijk? Ik was aan het overleven.
Ik probeerde van alles: de huisarts, fysio, ergo, alternatieve therapieën, specialisten. Maar uiteindelijk was het antwoord: “Er is medisch niets mis.”

En ondertussen voelde ik me steeds eenzamer. Alsof niemand echt begreep wat er in mijn lijf gebeurde. Ik voelde me gefrustreerd, verdrietig en werd er moedeloos van. Mijn hoofd bleef maar doordenderen en ik rende erachteraan.

Tot het moment dat ik toch instemde met een revalidatietraject. Daar, dankzij haptotherapie en psychosomatische fysiotherapie, begon ik voor het eerst echt te voelen.
Maar nog geen herstel. Ik voelde wel: dit is pas het begin.

En volgens mij weet Google dan wat je denkt, want ineens kwam ik allemaal verhalen tegen van mensen die herstel waren van Long-Covid m.b.v. de Mind-Body visie.
Een visie die stelt dat fysieke klachten voortkomen door het onbewust onderdrukken van emoties.
Geen “het zit tussen je oren”, maar een uitnodiging: Wat als je lichaam iets probeert te zeggen wat je hoofd nog niet kan horen?
Ik ben dat samen met een coach gaan onderzoeken. Het was intens, maar ook bevrijdend. Langzaam maar zeker verdwenen mijn klachten en ik kwam thuis, in mijn lijf, in mezelf.

Inmiddels ben ik mijn eigen bedrijf gestart: Connectie met Gevoel.
Die naam is niet toevallig. Het zijn ook mijn initialen: CMG, ik ben vernoemd naar mijn oma. Dat maakt het voor mij extra bijzonder.
Natuurlijk is mijn bedrijfsnaam niet zomaar gekozen. Ik geef je de tools om weer in verbinding te komen met je gevoel. Ik ga met jou vanuit gevoel de verbinding aan.

Mijn missie is helder: De hele wereld laten weten dat herstel van Long-Covid en andere chronische klachten wel mogelijk is.
Ik begeleid mensen die (net als ik) vastlopen, zich niet begrepen voelen, moe zijn van het zoeken, en verlangen naar echt herstel. Niet door harder te vechten, maar door te luisteren naar hun lijf en naar zichzelf. Mensen die weer willen leven in plaats van overleven.

Herken jij je in mijn verhaal? Voel jij dat er meer mogelijk is dan leven met klachten? Dat je lichaam niet kapot is, maar dat het je iets probeert te zeggen?
Dan nodig ik je van harte uit om contact met me op te nemen. Mail me via info@connectiemetgevoel.nl.